Engelse vlag

Blog: Lessen uit een wereld in Coronastand

Solidarity

Onze geschiedenis is een reeks van maatschappelijke gebeurtenissen bepalend voor de wereld waarin wij nu leven. 2020 gaat met de Corona crisis daarin een prominente plaats innemen. Een crisis die qua impact al wordt vergeleken met WOII. Hoe kortgeleden is het dat we nog vol in de waan van de dag leefden? Voor mij was dat slechts 3 weken terug. Een tijd waarin veel duidelijk was: waar wil ik naar toe, wat doe ik nu om dat te bereiken in een ogenschijnlijk maakbare wereld. Tot de Corona crisis.

Hoe heeft Corona ons kunnen overvallen van iets ver weg in Wuhan tot een haast existentiële dreiging hier en nu? Iets onzichtbaars dat ons gehele dagelijkse leven sindsdien bepaald en momenteel alles op zijn kop zet. Het gezegde; never waste a good crisis heeft mij sinds het begin niet meer losgelaten. Ik wil naast alle onzekerheid en angst deze tijd vooral ook zien als kans om ervan te leren. Maar wanneer begon dit eigenlijk?

Eind februari kregen wij de officiële bevestiging van besmetting in Nederland. Maatregelen volgen elkaar daarna snel op, eerst van organisatie en structuur op grote lijnen voor enig herstel van veiligheidsgevoel en rust. Later interventies om de spreiding van het virus te bedwingen opgeschaald om de leefsituatie voor zover mogelijk te normaliseren. Begin maart is in ons land het eerste dodelijke slachtoffer te betreuren en een week later verklaart de WHO de Corona pandemie een feit. Het virus brengt wereldwijd gedeelde onzekerheid en angst en daarmee een gezamenlijk belang, een doel met gevoel voor urgentie en groeiende behoefte aan duidelijkheid en daadkracht.

Vanaf eind maart geldt in Nederland een zogenaamde intelligente lockdown. Een bizarre tijd waaraan we na het eerste schokeffect en mogelijk ontkenning langzaam gewend lijken te raken en waarin slecht nieuws ook nieuws is. In Nederland zijn er op het moment van schrijven 771 mensen overleden aan het virus en zijn er 10.866 bevestigde besmettingen. De ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. Van China, Korea, Iran, Italië en Nederland is het epicentrum ondertussen alweer verschoven naar de VS en de stad New York.

In de bestrijding richten wij ons ondertussen op het centrale doel en wordt er efficiënt gewerkt aan de meest essentiële zaken. Politieke, culturele en religieuze kleuren vervagen. Op 20 maart vervangt Martin van Rijn (PVDA) Bruno Bruins (VVD) als minister van Medische Zorg. Multidisciplinaire teams van specialisten krijgen belangrijke medezeggenschap. Jaap van Dissel verzekert zich een plek in de geschiedenisboeken. Het is een tijd van; afspraken uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Alles lijkt plots mogelijk. Tot voor kort was er geen geld voor onderwijs en zorg, nu lijkt de schatkist open voor zolang dat nodig is. 15 miljard al voor de eerste economische nood alleen.

Crises lijken bovendien oer-gedrag in ons aan te spreken en zo een positieve stimulans te zijn tot onbaatzuchtig-, en medemenselijkheid. We spreken vaker en openlijk onze waardering uit voor een ander, de klapkoren voor de helden van de zorg zullen we ons lang heugen. De hashtag Coronahulp loopt over van ideeën. Vrijwillig passen we op elkaars kinderen en doen we boodschappen voor hen die beter binnen blijven.

We voelen ons kwetsbaar, werken veelal van huis, doen als het ware een stapje opzij, bedenken wat we kunnen doen voor de ander en worden weer creatief. Hoogwerkers bij het raam van onze ouderen om hen op de verjaardag toe te zingen en beren in de vensterbank om speurtochten voor kinderen buiten te veraangenamen. Medemenselijk-, en onbaatzuchtigheid, eigenschappen die in deze tijden van nood ons juist weerbaar en veerkrachtig maken. Veerkracht en positieve effecten tonen zich op onverwachte wijzen. De natuur die in meerdere opzichten opleeft. Er is minder vervuiling door emissies van vervoer en industrie. In Venetië zwemt de vis weer tot ín de binnenstad.

Ook de tegenbeweging bestaat, parallel aan de crisis en groeit. In tijden dat alles anders is willen we tenslotte ook terug naar het vertrouwde. Er worden fuck the crisis feesten georganiseerd door en voor ontkenners. Zwakke plekken in de maatschappij komen aan het licht. Ziekenhuizen hebben slechts één leverancier voor strategische middelen. Maar zo blijkt ook het ontbreken van gebarentaal bij belangrijke persconferenties, sinds dat er is kan iedereen het woord hamsteren uitbeelden aan doven. Het virus slaat nog in alle hevigheid om zich heen of we beginnen ons al openlijk af te vragen of de oplossing niet erger is dan de kwaal. Een kwaal die Corona heet en die ons angst brengt door onzekerheid maar tevens de wil om het te overwinnen. Uiteindelijk gaan we dit virus ook weer temmen en voegen we een beladen stuk inhoud toe aan de wereldgeschiedenis.

Hopelijk nemen we allemaal onze ervaringen en lessen actief mee uit deze wereld in Coronastand, laat de crisis alsjeblieft niet voor niets zijn geweest. Wat als we de ervaringen en geleerde lessen vertalen naar betekenisvolle organisaties en betekenisvol werken voor het post-Corona tijdperk? Hoe verhogen we veerkracht voor onszelf, voor onze dierbaren en voor de organisaties waarin we werken?

Wat zou het mooi zijn als we ons de volgende vragen stellen:

  • Wat is nu de purpose van ónze organisatie waarbij vrijwel niemand twijfels heeft over het belang en de urgentie ervan?
  • Wat zijn nu onze nieuwe waarden waaruit vervolgens missie, visie en strategie ontstaan?
  • Wat is de maatschappelijke betekenis die we willen realiseren, waarvoor wij intrinsiek gemotiveerd zijn, altijd stappen extra willen zetten?
  • Hoe organiseren we dat we permanent van een dergelijke drijvende, inspirerende en vrijwel eensgezinde kracht gebruik blijven maken?
  • Hoe beperken we ons als leiders eerst tot de grote lijnen en kaders en laten we daarna de invulling en uitwerking vooral over aan multidisciplinaire teams?
  • Hoe communiceren we continu open, eerlijk en feitelijk over de betekenis, de prestaties en behaalde resultaten en vragen we én bieden we hulp aan bij welzijn vraagstukken?
  • Hoe stimuleren we creativiteit door nu en dan rust te creëren en zo andere zintuigen aan te spreken voor het vinden van nieuwe en onorthodoxe oplossingen?

Laten wij de op brede schaal vrijgekomen medemenselijk-, en onbaatzuchtigheid blijven koesteren voor een nog mooiere wereld. Dit gaat over het duiden van purpose (betekenis), een hoger doel voor organisaties en instellingen. Een doel dat niet alleen op papier staat maar er ook van afgehaald wordt en lééft. Betekenis die voor jou als medewerker of leider merkbaar is, gevoeld wordt en waaraan je bijdraagt zodat jij nóg trotser wordt op wat je doet en dat ook uitstraalt.

The Purpose Company
Edward, Hans en Tim van The Purpose Company

Positieve impact op medewerkers, de business én de wereld!

Volg ons op: